Wat ik nou vind van...'Gespleten' van Karin Slaughter?

Wat ik nou vind van... 'Gespleten' van Karin Slaughter?


 Ik ben een Slaughter-fan. Al haar boeken heb ik in de kast staan en ook al meerdere keren gelezen. Vooral de Sara Linton- serie en de Will Trent-serie heb ik stukgelezen, en dan natuurlijk de boeken waar die twee verhaallijnen samenkomen; grandioos.

De laatste paar boeken staan los van deze series, maar evengoed zijn ze absoluut het lezen waard. Dus het is niet heel verrassend dat ook dit nieuwste deel snel aan de verzameling toegevoegd diende te worden!
Ik was snel begonnen met lezen, in de verwachting dat ook deze zó uit zou zijn!
Maar dat was niet het geval....

Er zijn twee verhaallijnen in het boek, waarbij de één zich in het heden afspeelt, en direct spannend was, en de ander een dertig jaar terug in de tijd.

En die tweede verhaallijn, daar kwam ik niet lekker in... en dan legde ik het boek weer weg. Natuurlijk snapte ik ook dat dit deel van het verhaal nodig was om het een kloppend geheel te maken, maar het kostte me écht moeite; dat heb ik nog niet eerder gehad met deze schrijfster en het verwonderde me dan ook.

Het boek begint met een scene waarin Andy met haar moeder in een restaurantje zit te lunchen, als er ineens een jongen binnenkomt die begint te schieten.
Andy is doodsbang (logisch) maar haar moeder krijgt het voor elkaar om de jongen uit te schakelen. Voorgoed. Andy is natuurlijk verbaasd dat haar rustige moeder dit klaarspeelt, en nóg verbaasder als ze niet in het ziekenhuis aan haar verwondingen geholpen wil worden.
Als ze dan óók nog eens Andy het huis uit zet met de woorden 'dat ze maar eens op eigen benen moet leren staan', is de verbijstering compleet.
Andy pakt haar boeltje bij elkaar, maar als ze dan daadwerkelijk wil gaan, merkt ze dat haar moeder in huis bedreigd wordt... natuurlijk kan ze niet anders dan haar moeder helpen. En daarmee begint de ellende pas echt.

1986.
Jane Queller was ooit een begaafd concertpianiste. De relatie met haar steenrijke vader is bijzonder slecht, en ook met haar vriend heeft ze geen prettige relatie.
Deze vriend, Nick, is de leider van een organisatie die zich 'the army of the changing world' noemt. Waar Jane in het begin achter de denkbeelden van Nick stond, heeft ze nu haar twijfels.

In een bar bij een congres ontmoet ze dr. Alexandra Maplecroft, de opponent van haar vader. Wanneer deze twee tijdens een panel op dit congres tegenover elkaar staan op het podium, blijkt Maplecroft niet te zijn wie ze zéi dat ze was... en schiet zowel Janes vader als zichzelf door het hoofd.

Hoe deze verhaallijnen samen komen, daar zul je echt zelf achter moeten komen... :)

Uiteindelijk kwam het natuurlijk gewoon goed; ik heb óók de verhaallijn uit het verleden gelezen en heb het boek dus uit.
Maar op één of andere manier vond ik het niet een typisch 'Slaughter-boek'.
Ik begrijp natuurlijk dat niet ieder boek hetzelfde moet zijn, maar het boek wist me niet zo te pakken als haar andere boeken.
Daarmee zeg ik niet dat het geen goed boek is, alleen lag dit verhaal me niet zo.  Om deze reden dan ook niet de volle 5 duimpjes voor 'Gespleten'.
Hoe graag ik deze auteur ook de hemel in prijs (want ik ben écht fan!!), dit boek was het voor mij niet helemaal.
Het krijgt van mij dan ook 3,5 duim. 👍👍👍✊

Reacties