Wat ik nou vind van... 'Muurziek' van Wouter Polspoel & Herman van Campenhout?


Ik wil graag Uitgeverij Phoenix Books bedanken voor dit recensie-exemplaar.

1989: Vlaamse journalist Jef is getuige van de val van de Berljnse Muur. Hij raakt in gesprek met de duitse Hannah, die aan de hand van een verhaal aan hem duidelijk wil maken wat de Muur precies betekend heeft voor de inwoners van Oost-Berlijn.

Ze vertelt hem het verhaal van de familie Berkhof.

Vader Sepp, moeder Angelika en dochter Emma Berkhof, 1969.  Zij besluiten te vluchten naar West Berlijn; hun familie woont daar en het leven is er zoveel beter, hebben ze gehoord.

Er wordt een plan gemaakt. Emma's vriendje Bastian wordt er ook in betrokken, ze kunnen zijn hulp goed gebruiken, maar verder durven ze niemand in vertrouwen te nemen. De Stasi heeft overal oren en ogen en de angst betrapt te worden is groot, én erg reëel. 

Of het hen lukt aan de andere kant van de Muur te komen, en wat hun plan is, daarvoor zul je dit boek zelf moeten lezen.

Jef heeft in ieder geval zijn verhaal. En zoals het verhaal van deze familie Berkhof zijn er nog veel meer.

Het is bijna niet voor te stellen hoe het leven in zo'n controlesysteem moet zijn. Altijd op je woorden moeten letten, omdat die misschien wel verkeerd opgevat kunnen worden door iemand die ze opvangt.

Altijd zorgen dat je laat merken achter de ideeën van de communistische staat te staan, voor het geval iemand daar aan zou kunnen twijfelen.

Nooit iemand zomaar kunnen vertrouwen, want wie weet brieft diegene wel van alles door.

En wat dan? Gevangenisstraf of erger, op grond van een vermoeden? Laat staan op grond van bewijzen?!

Het boek geeft een goed beeld van de tijdsgeest en de situatie van destijds en legt ook uit hoe één en ander is ontstaan. Dit laatste is voor de doelgroep (YA) wellicht nog wat lastig te begrijpen, hoewel de schrijfstijl van het boek verder heel simpel en 'straight to the point' is gehouden. Weinig overbodig gedoe, het verhaal is wat het is en heeft weinig opsmuk nodig. Dat zou het welicht alleen maar lastiger maken om de dreiging te begrijpen.

Soms zijn de overgangen wat abrupt, tussen de verschillende perspectieven of tijdsprongen.

Het verschil tussen 1989 en 1969 is echter wel altijd duidelijk, doordat het andere personages betreft.

Persoonlijk zag ik de loop van het verhaal al vrij snel aankomen, maar ik kan me voorstellen dat dit voor jongere lezers wellicht anders is. Het liet me echter wel met een rotgevoel achter, ik had het graag anders gezien voor deze mensen!

Ik geef dit boek een score van 3 duimpjes 👍👍👍

Reacties